Technologia
Klej superglue to przeszłość, naukowcy stworzyli molekularny hiperglue

Wszyscy dobrze znamy popularną na świecie formułę świetnego kleju dostępnego w sklepach pod różnymi nazwami. W zupełności wystarczy on do sklejenia większości rzeczy, ale naukowcy stworzyli coś znacznie skuteczniejszego.

Hiperglue, bo tak został nazwany całkiem nieprzypadkowo nowy klej, bazuje na wiązaniach molekularnych. Oznacza to, że nieporównywalnie lepiej wiąże ze sobą molekuły sklejanych przedmiotów, dzięki czemu ciężko jest je rozdzielić. Nową formułę opracowali naukowcy z University of British Columbia w Kanadzie.

Jako że powstają materiały, które opierają się działaniu najróżniejszych klejów, chemicy muszą bezustannie opracowywać nowe substancje, by sobie z nimi radziły. Nowy klej nie tylko tworzy praktycznie nierozłączalne połączenia, ale również można go zastosować nawet z najbardziej syntetycznymi materiałami. Świetnie radzi sobie np. z polietylenem o dużej gęstości.

Opracowanie nowego kleju nie było prostym przedsięwzięciem. Kanadyjscy naukowcy dokonali wielu eksperymentów, ale ich owocem stał się hiperglue. Jego istotą jest proces tworzenia, który określany jest mianem sieciowania.

W trakcie niego powstaje trójwymiarowa sieć nadcząsteczkowa, na skutek powstawania mostków między różnymi cząsteczkami chemicznymi. W procesie bierze udział ciepło lub promieniowanie UV, które determinuje reakcję chemiczną i aktywuje substancje wiążące materiały.

Korzystając z technologii sieciowania, jesteśmy w stanie silniej łączyć ze sobą różne warstwy rodzajów tkanin, by stworzyć odzież nowej generacji przeznaczoną do ekstremalnych środowisk. Jednocześnie środek sieciujący zapewnia dodatkową wytrzymałość materiału samej tkaninie” - profesor Jeremy Wulff z UVic.

Karbeny mieszają się z polimerowymi wiązaniami węgiel-wodór i po aktywacji fotochemicznej wiążą materiały, jednocześnie zapewniając im większą odporność na uderzenia i korozję. Kanadyjczycy informują, że hiperglue bez problemu może na stałę połączyć nie tylko tworzywa sztuczne, metale, drewno, ale również tkaniny.

Źródło: GeekWeek.pl/University of British Columbia / Fot. MaxPixel